نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷۲ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

عاشق شوی و از دل و جان اندیشی

دُردی کشی و زپاسبان اندیشی

دعوی محبّت کنی و لاف زنی

وانگه ز زبان این و آن اندیشی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر درباره عشق است که می‌گوید وقتی عاشق می‌شوی، باید با تمام وجود فکر کنی و دردها را تحمل کنی. از یک سو ادعای محبت می‌کنی و از سوی دیگر در مورد نظرات دیگران فکر می‌کنی. به طور کلی، شاعر به تناقضات عشق و چالش‌های آن اشاره دارد.