نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷۶ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

در باغ رخت گر به تماشا گردیم

از عقل بری شویم و رسوا گردیم

ما مستانیم و روی تو گلزار است

ترسم که از آن شکوفه رسوا گردیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید اگر به تماشای او بپردازند، از عقل و منطق خود خارج می‌شوند و رسوا می‌گردند. شاعر خود را مستان توصیف کرده و به زیبایی معشوق که مانند گلزار است اشاره می‌کند، اما از احتمال رسوایی بدلیل جذابیت آن گل‌ها نگران است.