نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷۷ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

در خود نگرم زعجر هیهات کنم

چون در تو نظر کنم مباهات کنم

از خود خبرم سر به سر آفت باشد

لیکن به تو دفع جمله آفات کنم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر می‌گوید که اگر به خودم فکر کنم، عذاب می‌کشم و از خودم ناامیدم. اما وقتی به تو (محبوب یا معشوق) نگاه می‌کنم، احساس افتخار و آرامش می‌کنم. او به این نتیجه می‌رسد که در خود و ویژگی‌هایش مشکلاتی وجود دارد، اما با توجه به تو می‌تواند همه آفات و مشکلات را از خود دور کند.