شمارهٔ ۱۷۹ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دانی که مرا با تو به گاه و بی گاه
جز با تو ندارم از چپ و راست نگاه
شاه تو مه است و شاهدان آب وی اند
در آب توان دید یقین سایهٔ ماه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به عشق و وابستگی خود به معشوق اشاره دارد و می‌گوید که در هر زمان جز معشوق کسی را نمی‌بیند. او معشوق را همچون ماه می‌داند و دیگران را که در آب به تصویر او می‌نگرند، تشبیه می‌کند. این ابیات نمادین بیانگر زیبایی و جذابیت معشوق است.