نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸۸ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

جانا به جهان گل بدیع آوردی

وندر مَه دی فصل ربیع آوردی

چون دانستی که دل به گل می ندهم

رفتی و بنفشه را شفیع آوردی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و لطافت گل‌ها اشاره می‌کند و از آمدن فصل بهار و شکفتن گل‌ها صحبت می‌کند. او می‌گوید که چون می‌داند دلش به گل نمی‌تپد، برای جبران این موضوع بنفشه را به عنوان شفیع و میانجی آورده است. به طور کلی، شعر به تمجید از زیبایی گل‌ها و بهار می‌پردازد و حس و حال شاعر را در این زمینه بیان می‌کند.