شمارهٔ ۱۹۰ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
حُسنی که گواه حسن معبود بود
چون حسن بتم زلطف موجود بود
رَو بر در او اَیاز می باش مُدام
تا عاقبت کار تو محمود بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر به توصیف زیبایی و محبت معبود پرداخته و حسنی را که گواه بر زیبایی خداوند است معرفی می‌کند. شاعر به ایاز می‌گوید که همیشه روبه‌رویش بایستد، زیرا در نهایت، نتیجه کار او به نیکی و خوبی خواهد انجامید.