شمارهٔ ۱۹۴ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا بر رخ چون گلت پدید است عرق
از شرم رخت زگل چکیده است عرق
در ابر شنیده ام که باران باشد
بر چهرهٔ خورشید که دیده است عرق
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به توصیف زیبایی و طراوت گل و چهره انسانی می‌پردازند. در بیت اول، اشاره به این است که بر روی صورت مانند گل، عرق شرم دیده می‌شود. در بیت دوم، بیانگر این است که مانند گل، زیبایی صورت موجب چکیدن عرق شرم می‌شود. در نهایت، در بیت سوم از این ایده استفاده شده که مانند باران بر روی چهره خورشید نیز عرق وجود دارد، که نشان‌دهنده لطافت و زیبایی طبیعی است.