شمارهٔ ۲۰۰ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بر آتش سَودای تو ای جان افروز
آسوده نیَم چو شمع از گریه و سوز
روز از غم هجر تو بسوزم تا شب
شب در غم وصل تو بسوزم تا روز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از آتش عشق و longing (دلتنگی) خود نسبت به معشوق صحبت می‌کند. او می‌گوید که مانند شمع از غم و اندوه عشق می‌سوزد و در طول روز از غم جدایی و در شب از آرزوی وصال معشوق می‌سوزد. احساساتی عمیق و شکننده از عشق و فراق در این ابیات وجود دارد.