نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۹۷ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

جانا ز دو چِشم من خیالت که برد

یا از دل من شوق وصالت که برد

گیرم که به وصلت نبود دسترسی

از لوح روان نقش جمالت که برد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به محبت و آرزوی وصال محبوب اشاره دارد. شاعر از زیبایی محبوب می‌گوید و ابراز احساس می‌کند که عشق و خیال او از چشم‌ها و دلش جدا نمی‌شود. حتی اگر نتواند به محبوب برسد، تصویر او در ذهن و روحش باقی می‌ماند.