نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸۹ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آن را که غم آن بت خوشرو باشد

کی طالب رنگ گل خوشبو باشد

انصاف بده جایگهی کاو باشد

گل را چه محل بود که نیکو باشد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر به این موضوع می‌پردازد که کسی که به دلتنگی و غم بتی زیبا دچار است، نمی‌تواند به دنبال زیبایی‌های دیگر مانند گل خوشبو باشد. او می‌خواهد بگوید که انصافاً چه جایی برای گل نیست که بتواند با زیبایی و خوشبویی آن بت مقایسه شود. در واقع، تأکید بر اهمیت و نقش زیبایی و غم در زندگی انسان‌هاست.