نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰۲ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای عشق تو داده خواب مستانه به عقل

شادم به تو چون مردم فرزانه به عقل

هر لحظه به دیدار تو محتاج ترم

چون مرده به زندگی و دیوانه به عقل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق خود به معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که عشق، عقل او را به خواب مستانه فرو برده و او را شاداب‌تر از افراد عاقل کرده است. او هر لحظه بیشتر به دیدار معشوق نیازمند است، مانند مرده‌ای که به زندگی و دیوانه‌ای که به عقل محتاج است.