نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰۳ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بگذار شبی که بر تو فرمان بدهم

داد دل مستمند حیران بدهم

ای جان و جهان زنده بدان می مانم

تا با تو دمی برآرم و جان بدهم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به محبوب خود می‌گوید که در شب فرمان او را می‌پذیرد و جانش را فدای او خواهد کرد. او ابراز می‌کند که تا زمانی که با محبوبش باشد، زنده است و حاضر است جان بدهد تا لحظه‌ای در کنار او باشد.