نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰۹ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گه بوی خوشت زپیرهن می شنوم

گه شرح غمت ز مرد و زن می شنوم

ور هیچ نباشد کسکی بنشانم

کاو نام تو می گوید و من می شنوم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به حس خود نسبت به بوی خوش محبوبش و یادآوری غم او اشاره می‌کند. او می‌گوید که گاهی بوی آن محبوب را از پیراهنش استشمام می‌کند و گاهی نیز داستان غمش را از دیگران می‌شنود. حتی اگر کسی نباشد که او را بنشاند، تنها نام محبوبش کافی است تا او این احساسات را تجربه کند.