شمارهٔ ۲۲۲ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به توDualی از عالم ماده و معنای حقیقی اشاره می‌کند. او می‌گوید که ما باید با چشم سر به صورت‌ها نگاه کنیم، زیرا نشانه‌هایی از عالم معنی در آنها وجود دارد. در واقع، این دنیا پر از صورت‌هاست و ما فقط می‌توانیم معنای عمیق را از طریق این صورت‌ها درک کنیم.