شمارهٔ ۲۲۵ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به شخصی خطاب می‌کند و از او می‌پرسد آیا می‌داند چه کارهایی انجام می‌دهد و به چه چیزهایی امید و آرزو دارد. او به این نکته اشاره می‌کند که اگرچه انتظار دارد به هدفش برسد، اما باید از خواسته‌های نابجا دست بردارد و به قناعت و ادب بپردازد.