شمارهٔ ۲۳۱ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر آرزو دارد که شبی در کوی معشوقش بگذرد و بوی معشوق را حس کند. او می‌خواهد جان و دلش را در آن لحظه فدای کسی کند که چهره‌اش را دیده است.