شمارهٔ ۲۳۲ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
امروز هر آن کسی که گل می بوید
با او به زبانِ حال گل می گوید
کز یار به هر جفا جدایی مَطلَب
کز خار به روزگار گل می روید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره ارتباط عمیق انسان با گل و زیبایی‌های طبیعت است. شاعر بیان می‌کند که هر کسی که عطر گل را استشمام کند، احساسی مشترک با آن پیدا می‌کند و با گل به زبان حال خود صحبت می‌کند. او همچنین به جدایی و دوری از معشوق اشاره می‌کند و تعبیر می‌کند که در زندگی، حتی از ناخرسندی‌ها و مشکلات (خار) نیز زیبایی و شگفتی (گل) به وجود می‌آید.