نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۳۹ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

من در غم تو مُردم و تو بی غم از این

نپسندی اگر کنند با تو هم از این

از تو چو به دیدنی قناعت کردم

تو نیز روا مدار آخر کم از این

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساس عمیق غم و دلتنگی شاعر است. او می‌گوید که در غم معشوقش جان می‌دهد، در حالی که معشوق بی‌خیال و بی‌غم به زندگی ادامه می‌دهد. شاعر از معشوق می‌خواهد که اگر او و دیگران با او رفتار ناپسندی داشته باشند، از این نیز بیش از این نرنجد. او همچنین خواهان توجه بیشتری از سوی معشوق است و از او می‌خواهد که به کم قناعت نکند و برای دیدن او تلاش کند.