شمارهٔ ۲۲۹ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا دست وصال تو نگیرم در دست
وز دولت مسکونت نگردم سرمست
نی لب روزی به خنده خواهم بگشاد
نه چشم شبی زگریه خواهم در بست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات بیان می‌کند که تا زمانی که به محبوب خود نرسد و از خوشی و آرامش او بهره‌مند نشود، نه در روز به خنده خواهد پرداخت و نه در شب چشمش را از گریه خواهد بست. این احساسات بیانگر یک دل‌تنگی عمیق و وابستگی به عشق است.