نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۴۲ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا مهر تو در سینه نهان است مرا

سیلاب زدیدگان روان است مرا

در هجر تو ای قبلهٔ جان و دل من

این تیر قدم همچو کمان است مرا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از عشق و اشتیاقی که به محبوب دارد صحبت می‌کند. او می‌گوید که مهر محبوبش در دلش نهان است و این عشق همچون سیلابی جاری در دلش است. در غیبت محبوب، دلش به شدت دلتنگ است و هر قدمی که بر می‌دارد، مانند تیر از کمان به او شلیک می‌شود. به طور کلی، احساسات عمیق و درد ناشی از دوری محبوب را بیان می‌کند.