نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۴۴ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هنگام وداع آمد آن سرو بلند

گریان گریان که آخر این هجران چند

او از سخنان خوش مرا دل می برد

دل در تن از آرزوی او جان می کند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر هنگام وداع با محبوبش، احساس غم و اندوهی عمیق را بیان می‌کند. او از زیبایی‌های محبوبش صحبت می‌کند که دلش را می‌رباید و به خاطر دوری او، دلش در آرزوی وصال می‌تپد. این جدایی برای او بسیار دردناک است و از گریه و اشک نمی‌تواند خودداری کند.