نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۴۳ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

شمع ارچه زآتش همه تن پر نور است

پیوسته به رنگ عاشق مهجور است

مانندهٔ فرهاد به غم می سوزد

مسکین مگر از صحبت شیرین دور است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شمع اگرچه به خاطر آتش نورانی و روشن است، اما همیشه رنگ و بوی عشق را کم دارد. مثل فرهاد که به خاطر محبوبش عذاب می‌کشد، شمع هم در غم خود می‌سوزد و به نظر می‌رسد در دوری از عشق شیرینش رنج می‌برد.