نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۵۰ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

شب دوش نقاب قیر بر رخ چو کشید

از هجر توَم جان به لبان خواست رسید

در خواب خیال تو چو آمد برمن

با روی تو سیر دیدنم صبح دمید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. او در شب، با انداختن نقاب سیاه بر چهره‌اش، به شدت از معشوق خود دوری و دلتنگی می‌کند. در خواب، تصویر معشوقش به سراغش می‌آید و او در خیال خود به زیبایی معشوقش نگاه می‌کند و این خیال در سپیده‌دم به او شادابی می‌بخشد.