نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۵۳ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ماییم زدل دور و ز دلبر مهجور

در درد بمانده ایم وز درمان دور

سبحان الله این چه پریشانیهاست

جان خسته و دل سوخته و تن رنجور

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس دوری از محبوب و دلتنگی اشاره دارد. شاعر از دردی که برای وصال محبوب در دل دارد سخن می‌گوید و از بی‌درمانی و رنجی که متحمل شده، ابراز ناخوشی می‌کند. او در نهایت، به پریشانی و ناراحتی عمیق خود اشاره می‌کند که ناشی از خستگی جان و سوختن دلش است.