شمارهٔ ۲۶۹ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دوش این چشمم که دُرّ مکنون می ریخت
تا صبحدمی از رگ جان خون می ریخت
دُرّی که به سالها به جمع آمده بود
دامن دامن زدیده بیرون می ریخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این اشعار به بیان احساسات درونی خود می‌پردازد. او اشاره دارد که اشک‌هایش مانند خون از جانش به بیرون می‌ریزند و این احساسات سنگین و عمیق، سالها جمع شده‌اند و اکنون به شدت جاری می‌شوند. به طور کلی، این ابیات توصیف‌گر دلمشغولی و سوگ عمیق شاعر هستند.