نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۶۷ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هرگه که تو با فرشته بین بنشینی

چون او باشی گر آشنای دینی

گیرم که فرشته را نبینی آخر

آن کس که فرشته بیند او را بینی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت نشان‌دهنده این است که اگر با فرشته‌ها بنشینی و مانند آن‌ها آشنا به دین باشی، می‌توانی حقیقت را بهتر درک کنی. حتی اگر خود فرشته‌ها را نبینی، اما کسی که آن‌ها را می‌بیند، تو را می‌بیند و به تو آگاهی می‌دهد. به عبارت دیگر، درک معنوی و ارتباط با دنیای الهی مهم‌تر از مشاهده‌ی ظاهری است.