شمارهٔ ۲۷۹ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به این موضوع می‌پردازد که افراد زیبا و خوش‌ظاهر نباید به راحتی به خود ببالند و با دیگران به‌ویژه دل‌خسته‌ها بی‌رحمانه رفتار کنند. او تأکید می‌کند که زیبایی نمی‌تواند توجیحی برای بی‌احساسی و بی‌توجهی نسبت به احساسات دیگران باشد.