نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۷۴ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آن یار که منزلگه او قلب آمد

مردانه بدیدمش که در قلب آمد

پنداشتمش که هست چون زر بعیار

چون بر محک دل زدمش قلب آمد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از عشق و احساسات قلبی خود سخن می‌گوید. او به محبوب خود اشاره می‌کند که قلبش منزلگاه اوست و با شجاعت او را در دل خود مشاهده کرده است. ابتدا تصور می‌کرد که محبوبش مانند طلا خالص است، اما زمانی که او را در محک دل آزمایش کرد، فهمید که واقعاً چنان است.