شمارهٔ ۲۸۲ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
یاری که نشد مرا به فرمان همه عمر
یک درد مرا نکرد درمان همه عمر
چون دیدم گفتمش که داری سرِما
گفتا که بلی ولی نکرد آن همه عمر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به حالتی از ناامیدی و بی‌وکالت اشاره می‌کند. او از کسی که انتظار داشته به او کمک کند، یاد می‌کند و می‌گوید که در طول عمرش هیچگاه درمانی برای دردهایش نیافته است. وقتی که از آن شخص می‌پرسد درباره سرمایش، او فقط تأیید می‌کند ولی هیچ کاری برای او نکرده است. در واقع، این شعر بیانگر حس تنهایی و یأس در زندگی است.