نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

در عشق تو گرچه هست دلداری‌ها

من مست نیم تا بکنم زاری‌ها

یا رب تو مرا مست شرابی گردان

کز بهر وجود اوست هشیاری‌ها

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت نشان‌دهنده احساس عمیق عشق و تمایل به بی‌خود شدن در آن است. شاعر اشاره می‌کند که اگرچه در عشق دلگرمی و تسلی وجود دارد، اما او به حالت مستی و بی‌خود شدن آرزو دارد تا بتواند زاری و ناله کند. او از خداوند می‌خواهد که مستی‌ای به او بدهد که از هوشیاری به خاطر وجود محبوبش آزادش کند.