شمارهٔ ۵۱ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
[چو]ن عشق ولای خود دمیدن گیرد
جان از همه آفاق رسیدن گیرد
[ج]ایی برسد دیده که در هر نفسی
بی زحمت دیده دوست دیدن گیرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت از شاعر بیان می‌کند که وقتی عشق در دل انسان شعله‌ور می‌شود، روح او به کمال و آرامش می‌رسد. در این حالت، انسان به جایی می‌رسد که در هر نفس و بدون زحمت، می‌تواند چهره دوست را ببیند. به عبارتی، عشق موجب می‌شود انسان به زیبایی‌ها و معشوق خود نزدیک‌تر شود.