شمارهٔ ۵۲ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به موضوع عشق و نداشتن مرزهای آن می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که در عشق، تفاوتی بین کفر و ایمان وجود ندارد و هیچ چیز نمی‌تواند مانع عشق شود. جایی که عشق حقیقی وجود دارد، انسان تنها می‌تواند جان خود را برای معشوق نثار کند و هیچ چیز دیگری نمی‌تواند جای آن را بگیرد.