نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۰ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

عشقت که زجمله خلق هستی بربود

هشیاری ما به بوی مستی بربود

من بودم و نیم دل به صد خون جگر

وآن نیز غمت به چربدستی بربود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق سخن می‌گوید که تمام وجودش را تحت تأثیر قرار داده و او را در حالت مستی و بی‌خبری قرار داده است. شاعر با حسرت به نیمه‌دلش اشاره می‌کند که در درد و رنج فراوانی به سر می‌برد و احساس می‌کند که غم عشقش همواره او را آزار می‌دهد.