شمارهٔ ۸۴ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زاول که مرا عشق نگارم بُر بود
همسایهٔ من زنالهٔ من نغنود
و اکنون کم شد ناله و عشقم افزود
آتش که همه گرفت کم گردد دود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر از شدت عشق و احساسات خود سخن می‌گوید. او اشاره دارد که در گذشته ناله‌هایی از عشق و اندوه داشت، اما اکنون عشقش بیشتر شده و آن ناله‌ها به کمترین حد رسیده است. او می‌گوید که مانند آتش که دودش به مرور کم می‌شود، حالا عشقش در درونش شدت گرفته و ناله‌هایش کاهش یافته است.