شمارهٔ ۸۷ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
با عشق تو چون فتاده ما را سروکار
گو بر سر ما تیر ملامت می بار
دست من و دامن تو امشب تا روز
امشب من [و] وصل یار و فردا سر[و] دار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و ارتباط عاطفی خود با معشوق صحبت می‌کند. او به حالت غم و اندوه ناشی از ملامت و تیرهای سرزنش اشاره می‌کند، اما در عین حال از لحظه‌ای که با یار خود به وصال می‌رسد، شاداب و خوشحال است. در انتها، بر این موضوع تأکید می‌کند که لحظه‌های زیبای عشق او را از غم‌های فردا دور می‌کند.