نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۸ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

درویشان را کم آمدن افزونی است

با ناموزون بساختن موزونی است

دریا صفت آی تا مکدّر نشوی

دون القلتینی همه جای دونی است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به این نکته اشاره می‌کند که درویشان (عاشقان حقیقت) کم می‌آیند، در حالی که برای برقراری تعادل در جامعه نیاز به وجود آن‌ها احساس می‌شود. همچنین به اهمیت داشتن صفات خوب و پاک می‌پردازد و اشاره می‌کند که فرد باید مانند دریا باشد و در برابر ناخالصی‌ها مقاوم بماند. در نهایت، به این نکته می‌پردازد که در هر جا که بی‌خود و ناپاکی وجود داشته باشد، آثار منفی آن نیز مشهود خواهد بود.