نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۵ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

پاک آمده ای در طلب پاکی باش

رَوشاد بزی بر سرِ غمناکی باش

تو آتش و باد را به خود راه مده

خواهی که تو را آب بود خاکی باش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ما می‌گوید که اگر به دنبال پاکی هستیم، باید خود را نیز پاکیزه نگه داریم. در مقابل غم‌ها باید شاد و مرزبان باشیم و نباید اجازه دهیم که آتش و باد بر ما اثر بگذارد. اگر می‌خواهیم آرامش و آب‌وهوا داشته باشیم، باید به زمین و خاک خود پایبند باشیم.