شمارهٔ ۴۰ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زین گونه که نعمت تو فرماید کرد
هر لحظه هزار شکر می باید کرد
بر هر مویی هزار نعمت دارم
آن شکر بدین زمان کجا شاید کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت به معنای قدردانی از نعمت‌های فراوان الهی است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هر لحظه باید شکرگزار نعمت‌ها بود، زیرا بر هر مویی هزار نعمت وجود دارد. او این سوال را مطرح می‌کند که چگونه می‌توان در این لحظه از تمام این نعمت‌ها سپاسگزاری کرد.