نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۴ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از مهر تو بر پای دلم قَید شدَه

مپسند مرا اسیر هر کید شده

دریابم از آن پیش که چون دریابی

دامی بینی دریده و صَید شده

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از گرفتار شدن به عشق و محبت سخن می‌گوید. او به محبوبش اعلام می‌کند که عشقش او را به شکل اسیری در آورده و از او می‌خواهد که زودتر او را نجات دهد، پیش از آنکه شرایط بدتر شده و او به دام بیفتد. در واقع، شاعر از احساس بندگی و ضعف خود در برابر عشق می‌گوید و نگرانی‌اش را درباره عواقب این عشق ابراز می‌کند.