شمارهٔ ۴۵ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جان گرچه که نیست حضرتت را درخورد
دام کرمت شیفتگان را پرورد
حال من و تو قصّهٔ آن مورچه ای ست
کاو پای ملخ نزد سلیمان آورد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به رابطه میان انسان‌ها و خدا اشاره می‌کند و می‌گوید که گرچه وجود خدا به چشم نمی‌آید، اما نعمت‌های او بر عاشقانش جاری است. همچنین حال شاعر و معشوقش را به داستان مورچه‌ای تشبیه کرده که پای ملخ را به سلیمان می‌آورد، به نوعی به تلاش و جستجوی عشق و معرفت اشاره دارد.