نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۹ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای دوست من از هیچ مشوّش گردم

وز نیمهٔ نیم ذرّه دلخوش گردم

از آب لطیف تر مزاجی دارم

دریاب مرا وگرنه آتش گردم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساسات عمیق دوستی است. شاعر از دوستش می‌خواهد که او را درک کند و به حال او رسیدگی نماید، چرا که او با وجود ظاهری آرام، درونش پر از اضطراب و ناراحتی است. او می‌گوید که اگر به حالش رسیدگی نشود، به درد و آتش احساساتی تبدیل خواهد شد. در واقع، این اشعار نشان‌دهنده‌ی نیاز به محبت و حمایت در روابط انسانی است.