شمارهٔ ۴۷ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به عشق و وابستگی عمیق خود به معشوق اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که حتی اگر در رنج و درد باشد، باز هم از محبت و ارتباط خود با معشوق راضی است. در واقع، او به رغم سختی‌ها و زخم‌های عاطفی، از عشق خود دست نمی‌کشد و این احساس را بخشی از وجود خود می‌داند.