نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۲ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دلداری کن اگر دلی داری تو

هر دل که به تو رسد نگه داری تو

صد سال اگر طواف آن کعبه کنی

زان به نبود دلی به دست آری تو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به مفهوم دلداری و مراقبت از دل‌ها اشاره دارد. شاعر به اهمیت محبت و حمایت از دیگران تأکید می‌کند و می‌گوید که اگر دلی دارید، باید به دیگران دلداری بدهید. حتی اگر شخصی صد سال دور کعبه بچرخد، بدون داشتن دل و محبت واقعی، چیزی به دست نخواهد آورد. در نهایت، عشق و توجه در زندگی مهم‌تر از اعمال ظاهری است.