نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

یاران زمانه پیچ پیچند همه

سودازدگان بی علاجند همه

بر هیچ مرید بد به هیچی منگر

قصّه چه کنم دراز، هیچند همه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به وضعیت ناامیدکننده و دشواری‌های زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید که دوستان و یاران در زمانه‌ای پر پیچ و خم هستند و همگی در رنج و عذاب به سر می‌برند. او همچنین تأکید می‌کند که هیچ مرید و پیرو را نمی‌توان به چیزی امیدوار کرد و در نهایت، می‌گوید که نمی‌خواهد داستانی طولانی از این موضوع بگوید؛ زیرا همه چیز در نهایت بی‌معنا و بی‌نتیجه است.