شمارهٔ ۶ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بیان وضعیت انسان‌ها و عدم برخورداری آنها از زیبایی‌ها و نعمت‌های زندگی می‌پردازد. شاعر به بررسی این موضوع می‌پردازد که افراد از زرق و برق دنیا و حتی از عمق وجود خود، یعنی "جان و دل"، محرومند. در مقابل، اندیشه و تفکر انسان‌ها بسیار ارزشمند است و به همین دلیل انسانیت و آگاهی آنها باید مورد توجه قرار گیرد. شاعر با تعجب از اینکه چرا خلق‌الله اینگونه محرومند، به زیبایی‌های اندیشه و موجودیت انسان اشاره می‌کند.