نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۰ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تشویش دل خستهٔ ما از تو در است

جانم پر از آشوب و بلا از تو در است

فی الجمله چه گویمت، تو خود می دانی

کاین شورش روزگار ما از تو در است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دل پراضطراب و ناآرام خود سخن می‌گوید و می‌گوید که تمام این تشویش و آشفتگی ناشی از محبت و یاد معشوق است. او به وضوح بیان می‌کند که خود معشوق می‌داند که این همه هیجان و آشوب در زندگی او به خاطر اوست.