شمارهٔ ۱۰۵ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از دوست می‌خواهد که در آخر زمان به یاد او باشد و حال دلش را از دیگران بپرسد. او به دوستان می‌گوید که غم او را می‌شناسند و سنتی است که از حال بیماران باخبر شوند و درباره‌اش سوال کنند.