شمارهٔ ۱۱۱ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به کسی که در رنج و درد است می‌گوید اگر از دارو و درمان بی‌بهره است، باید فکر کند که چرا چنین حالتی دارد. او به این نکته اشاره می‌کند که پر بودن از خواهش‌های دنیوی و شهوت، نشانه‌ای است از دوری از عشق و محبت الهی. بنابراین، محرومیت از عشق خدا باعث می‌شود که انسان از آرامش و درمان واقعی محروم شود.