شمارهٔ ۱۱۴ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در تو که بدیدهٔ صفا می نگریم
نی از پی شهوت و هوا می نگریم
دیدار خوشت آینهٔ لطف خداست
ما در تو بدان لطف خدا می نگریم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به زیبایی و صفای یک فرد اشاره می‌کند. گوینده می‌گوید که وقتی به او نگاه می‌کند، تنها از روی شهوت یا خواسته‌های نفسانی نیست، بلکه زیبایی او نشانه‌ای از لطف و仁 خداوند است که آن را مورد توجه قرار می‌دهد. به عبارت دیگر، عشق و محبت به این فرد عمیق و مقدس است و نمادی از نعمت‌های الهی به شمار می‌آید.