شمارهٔ ۲۴ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هان ای «واحد» زباد حرصی تو اسیر
زان نیست تو را زآتش حرص گزیر
خاکت بر سر صوفی و دریوزهٔ زر
ای رفته زرویت آب درویش و امیر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به موضوع حرص و طمع اشاره دارد و به انسانی که تحت تأثیر این احساس اسیر شده، میپردازد. شاعر به او یادآوری میکند که نمیتواند از آتش حرص فرار کند و در پایان به تضادی بین وضعیت یک درویش و یک امیر اشاره میکند، که هر دو به نوعی درگیر مشکلات ناشی از طمع و حرص هستند.